As centrais térmicas de As Pontes (ENDESA), Meirama e Sabón (as dúas propiedade de Unión FENOSA) contribúen ao cambio climático e emiten gases causantes de acidificación. Os encoros hidroeléctricos asulagaron ecosistemas de grande interese e alteraron radicalmente a dinámica de moitos ríos, especialmente na bacía Miño-Sil. As minicentrais hidroeléctricas ameazan moitos dos tramos fluviais máis valiosos que conservamos. A construcción desmesurada e irracional de parques eólicos está provocando a perda de naturalidade de numerosos espazos naturais de interese, no interior e na costa. O sistema de transporte, que consome o 43% do total da enerxía final, ao se fundamentar no automóbil privado, é responsábel de enormes custos ambientais, sociais e económicos.

A producción eléctrica galega contribuiu ao desenvolvemento doutras zonas do Estado español e ao crecemento das principais empresas enerxéticas españolas. Mentres Galiza exporta directamente a terceira parte da electricidade que produce, amplas zonas do país aínda non teñen unha subministración eléctrica de calidade.

O escenario enerxético previsto polo Libro Branco da Enerxía da Consellería de Industria para a primeira década do século XXI non é desexábel. O aumento do consumo enerxético estimado é dun 2% anual até o ano 2010. A producción das centrais térmicas de carbón de As Pontes e de Meirama manteríase, así como a dos grandes encoros hidroeléctricos. Crearíanse novas centrais térmicas de ciclo combinado de gas natural nas Pontes e en Sabón. Os parques eólicos e as minicentrais seguirían a afectar negativamente a moitos espazos naturais. O consumo enerxético do transporte aumentaría aínda máis e, por conseguinte, o seu impacto ambiental.

ADEGA defende un modelo enerxético ecoloxicamente sustentábel e equitativo, fondamente contradictorio co actual, que se basea no productivismo e o consumismo, que antepón intereses privados aos colectivos e é insolidario coas xeracións futuras e cos países empobrecidos do Sur.

A Asociación ten impulsado innumerábeis actividades desde a súa creación para dimimuír o impacto ambiental do sector enerxético. De feito, é un dos campos nos que máis ten traballado.

A loita contra o proxecto da central nuclear de Xove, a finais dos anos 70, foi unha das primeiras campañas nas que se implicou ADEGA, culminada con éxito. Xa a mediados dos anos 80, ADEGA promoveu unha campaña de grande repercusión social en contra dos vertidos de residuos radiactivos realizados por varios países europeos fronte ás nosas costas. A oposición activa e unánime da sociedade galega contra estes vertidos contribuiu decididamente ao seu cesamento.

Os aproveitamentos hidroeléctricos tamén foron sempre obxecto da atención de ADEGA. Nos últimos anos, o traballo a prol do ordenamento adecuado da construcción de parques eólicos, salvagardando as áreas de maior valor ecolóxico, é unha das prioridades de ADEGA, que apoia os parques eólicos cando se constrúen en zonas onde non provocan impactos ambientais inaceptábeis.

ADEGA denunciou en numerosas ocasións a elevada contaminación orixinada polas centrais térmicas de carbón de As Pontes e de Meirama, particularmente a acidificación das chuvias que orixinan.

Estas son, en síntese, as principais propostas de ADEGA no campo da enerxía:

* O fomento da suficiencia enerxética, que está relacionada coa xustiza ambiental. A reducción das desigualdades Norte-Sur requere a diminución do consumo de enerxía, nos países máis desenvolvidos a escala planetaria, para o cal, alén de promover un uso máis eficiente da enerxía, cómpre combater o productivismo e o consumismo.

* A promoción da utilización eficiente da enerxía en todos os sectores (doméstico, industrial, servizos, transporte). É necesario extender as prácticas e tecnoloxías que nos permiten desfrutar dos mesmos servizos enerxéticos cun consumo inferior. Por representar unha parte moi importante do consumo de electricidade no noso país, resulta especialmente relevante mellorar na medida do posíbel a eficiencia das industrias máis intensivas en enerxía, sobre todo no sector da metalurxia do aluminio.

* O desenvolvemento das enerxías renovábeis (eólica, solar, biomasa,...), de forma compatíbel co medio natural e maximizando os beneficios para as poboacións locais e para o conxunto da sociedade galega. Non se deben instalar minicentrais e parques eólicos nas zonas de maior interese natural e onde provoquen custos sociais inaceptábeis. O incremento da producción de enerxía renovábel debe contribuír efectivamente á construcción dun modelo enerxético sustentábel no noso país.

* A diminución progresiva da producción das centrais térmicas e a substitución do carbón e petróleo por gas natural.

* O rexeitamento total da construcción de novos grandes encoros hidroeléctricos, como os que aínda ameazan o río Navia ou os previstos no Plano Hidrolóxico de Galiza-Costa da Consellería de Política Territorial e Obras Públicas.